Literatura średniowieczna

Czym jest, jak się rozwijała?

Średniowieczna pieśń religijna to jedna z najstarszych prób zadeklarowania Bogu swojej miłości i posłuszeństwa. Średniowiecze bardzo wyraźnie cechowało się poddaństwem wobec najwyżej, boskiej instancji i po prawdzie, ujawniło się to także w pieśni. Monumentalność kościołów miała nie tylko przytłaczać potęgą, ale także dobrze organizować akustykę. Kompozytorzy tworzący pieśń średniowieczną byli zazwyczaj anonimowi, tworzyli muzykę stricte pod Biblię. Nie robili tego jednak za pomocą pięciolinii, a kwadracików o różnych kolorach. Ich twory były potem wyśpiewywane przez chóry, zazwyczaj a capella, bez użycia muzyki. Najpopularniejszym typem średniowiecznej pieśni religijnej był chorał gregoriański. Wierni nie śpiewali, ponieważ wkrótce potem pieśni zostały coraz bardziej komplikowane, poprzez prozatorskie tropy i poetyckie sekwencje. Było to rozbudowanie dotychczasowych utworów, dodając do nich dodatkowe frazy. Zjawisko to stało się bardzo niepokojące, ponieważ rosło na szeroką skalę, a wszystkie te dobudowania były dużo gorszej jakości niż oryginał. Z tego względu też zostało zabronione przez sobory watykańskie, jako nie pasujące do całości.