Utwory prozatorskie i apokryfy
Thursday, June 19th, 2008Kwintesencja średniowiecznej literatury
Średniowiecze charakteryzowało się przede wszystkim ogromnym zainteresowaniem tematyką biblijną. Jednym z przykładów takiej „fascynacji” jest apokryf, rodzaj średniowiecznego utworu prozatorskiego powiązanego z religią, przez który rozumiemy pismo niekanoniczne, dotyczące jakiegoś świętego, które zostało z jakichś powodów wycofane z ogólnego obiegu. Do apokryfów zaliczamy przede wszystkim dodatkowe Ewangelie i księgi, które nie zostały przyjęte przez Kościół katolicki. Jednym z przykładów polskiego apokryfu są Rozmyślania przemyskie, dotyczące życia Świętej Rodziny. Innym rodzajem utworów prozatorskich w średniowieczu są legendy, np. Złota legenda, utwór hagiograficzny, który opisuje żywoty świętych i dokonane przez nich cuda. Jeśli chodzi o utwory świeckie, były to eposy i romanse rycerskie, a także sagi. Jednym z eposów tego rodzaju była na przykład Pieśń o Rolandzie. Jeszcze innym rodzajem prozy były utwory dziejopisarskie, tj. kroniki. Na tym polu możemy odnotować osiągnięcia Galla Anonima, Wincentego Kadłubka czy Jana Długosza. Możemy także odnaleźć różnego rodzaju dokumenty, oraz tak zwane gesta, czyli opowieści o czynach. Jedną z ich odmian są na przykład Gesta Romanorum, zbiór przypowieści dotyczących różnych cesarzy rzymskich.