Literatura średniowieczna

Czym był i jak się rozwinął?

Najbardziej opornie rozwijającym się aktem piśmiennictwa w średniowieczu był dramat. Stał się jednak nieodłączną częścią wszystkich rytuałów dotyczących chrześcijańskich obrzędów. Jego geneza tkwi w nich właśnie, były dla niego niewątpliwą inspiracją. Procesje dotyczące Niedzieli Palmowej czy nawiedzenie Grobu Pańskiego (ewentualnie „jasła”) to tylko niektóre z nich. Tego rodzaju obrzędy nazywamy dramatem liturgicznym. Innego rodzaju dramatem były misteria. Nazywano tak odgrywanie - zrazu w kościołach - różnych scen i faktów z życia świętych. Nieco później zjawisko przeniosło się na scenę miejską, gdzie wszyscy mogli je podziwiać. Niestety, z polskich misteriów zachowała się jedynie Historyja o chwalebnym zmartwychwstaniu pańskim autorstwa Mikołaja z Wilkowiecka. Innym typem dramatu średniowiecznego jest moralitet – czyli specyficzna inscenizacja sytuacji problemowej, wobec której staje człowiek. Człowiek, z którym odbiorca może się identyfikować, przeżywający te same problemy, co inni. Obok niego występują ludzie, którzy mają odgrywać cnoty i pokusy, dobro i zło. Moralitety były bardzo jasne i przejrzyste w przekazie, pełniły funkcję dydaktyczną.